Jeszcze całkiem niedawno, no, kilka czy może kilkanaście lat temu sandacz nie był uznawany za rybę dla spinningistów. W podręcznikach wędkarskich polecano podłużne błystki wahadłowe, ale i tak złowienie sandacza na spinning uznawano za przypadek czy skutek nieposkromionego apetytu tej ryby...

Obecnie – w dobie gumek oraz powszechnego stosowania woblerów – jest mętnooki drapieżcza rybą łowioną na sztuczne przynęty regularnie, z rozmysłem. W Polsce jednak wciąż nie jest kojarzony z błystką obrotową. Tymczasem w Stanach Zjednoczonych, a w Europie głównie w Niemczech, obracająca się paletka uznawana jest za podstawę zestawów sandaczowych.

Sandacze mają dwie, skrajnie odmienne strefy żerowe – to okolice dna, w których przebywają głownie za dnia, czyli w okresie zmniejszonej, "ostojowej" aktywności żerowej. Drugą strefą są płycizny oraz podpowierzchniowa warstwa wody, gdzie ryby te są aktywne głównie w nocy, oraz w śróddziennych napadach apetytu.

Większość spinningistów obławia podczas celowego polowania na sandacze tę pierwszą strefę. Sandaczową podstawą w ofercie Meppsa przeznaczoną na pręgowane drapieżniki i strefę dna wydaje się być Aglia Spinnflex, tandem-hybryda krzyżujący ze sobą obrotówkę, twistera i jigową główkę. Można nim obłowić najgłębsze nawet rzeczne, jeziorowe i zalewowe doły, można nim cisnąć bardzo daleko i prowadzić ze stukaniem o dno. To także przynęta, która pracuje w opadzie, co w przypadku nastawienia się na sandacze dodatkowo zwiększa szanse spinningisty.

Kolejnym wabikiem, który warto posiadać w sandaczowym arsenale jest także tandem – to Aglia TW Mino znakomicie nadająca się do obławiania strefy przydennej na wodach stojących, na rzekach natomiast – ze względu na wynoszenie przynęty ku powierzchni – stosowana głównie do łowienia na kamiennych i iłowych rafach, wzdłuż opasek hydrotechnicznych i na przelanych główkach oraz na napływach wystających nad wodę ostróg. Podobne zastosowanie ma też Aglia TW Streamer #3.

Generalnie do łowienia sandaczy nadzwyczaj przydatna okazać się może cała seria Aglia TW – przez to, że umożliwia wymianę haka czy kotwicy. Można więc do każdej wielkości tego wabika przyczepić twistera czy rippera, bądź inną gumę, na pojedynczym haku z uszkiem czy wręcz na jigowej główce. Możliwe jest też zastosowanie znajdujących się na rynku ołowianych kulek z dwoma uszkami, co nawet TW #0 sprowadzi do dna nawet na bystrej rzece.

Bez "obcych" dodatków do obławiania strefy przydennej polecić można łowcom sandaczy Aglię Flying C. To także tandem dający się głęboko prowadzić, na dodatek ciężki i dający się daleko posłać, co w przypadku polowania na mętnookie może mieć duże znaczenie. Można przy tym stosować każdy kolor, bo od kilku lat nie obowiązuje już opinia, że sandacze biorą wyłącznie na przynęty o kolorystyce "natural".

Strefę przydenną oraz dalekie stanowiska daje się obłowić także Aglią Long Heavy, a także hybrydowym spoonem Timber Doodle. Warto także skorzystać z Syclopsów i to już od zerówki, często bowiem duże sandacze mają apetyt na drobną zdobycz.

Do łowienia sandaczy bliżej powierzchni nadają się wszystkie – raczej większe - błystki z rodziny Aglia Long. Natomiast do obławiania stanowisk tuż przy opaskach i na rozległych kamienistych rzecznych rafach rewelacją może się okazać niedoceniony w Polsce Aglia Long Anguillon. Warto też spróbować łowić sandacze na Tandem Truite oraz na małe Lusoxy.

W ofercie Meppsa można więc znaleźć kilka znakomitych przynęt na mętnookie drapieżniki, zaś niektóre z nich powstały właśnie z myślą o tych wspaniałych spinningowych rybach.