Nie ma ani uniwersalnej błystki, ani "najlepszej" techniki prowadzenia wabika w każdym łowisku. Trzeba sporo wiedzieć - zarówno o wodzie, w której przyszło łowić, jak i o przynętach, jakie się stosuje...

W spokojnych wolno płynących wodach.

Zaczynamy łowienie stojąc w pewnym oddaleniu od brzegu rzeki i wykonując krótkie rzuty mające na celu dokładne przeczesanie strefy przybrzeżnej, w której nierzadko czyhają na swą zdobycz duże drapieżniki. Przy takim łowieniu wędzisko trzymamy uniesione wysoko nad wodą. Następujące po sobie rzuty powinny ułożyć się w „wachlarz”. Zbliżając się wolno w kierunku brzegu, zarzucamy wędkę coraz dalej i kontrolując czas opadania błystki, prowadzimy ją w różnych warstwach wody (cały czas formujemy wachlarz).

W wodach płynących, głębokich, poniżej progów i wodospadów

Należy skorzystać z tego samego "wachlarzowego" sposobu obławiania miejsca ze stopniowo coraz dłuższymi rzutami i coraz głębszym opadem błystki.

Zacznijmy od zarzucenia wędki pod kątem 90°, ale zwolnijmy ściąganie przynęty w miarę, jak prąd znosi błystkę w kierunku brzegu.

Istotne jest tutaj kontrolowanie zarówno szybkości ściągania przynęty, jak i z samego ruchu szczytówki, tak aby zapewnić optymalne prowadzenie błystki, dostosowane do głębokości i wahań prądów rzecznych. Gdy zarzucamy wędkę pod prąd i prowadzimy błystkę z prądem, kluczową sprawą jest manewrowanie szczytówką w ten sposób, by zapewnić odpowiednią rotację skrzydełka i nie dopuścić do opadnięcia błystki na dno.

Gdy zarzucamy wędkę z prądem i prowadzimy błystkę pod prąd, szczytówka musi być trzymana tuż nad powierzchnią wody, natomiast prowadzenie przynęty powinno być wolne, z przerwami, tak, aby silny nurt nie wyniósł jej na powierzchnię. Jeśli mimo naszych wysiłków błystki nie można utrzymać na żądanej głębokości, to chcąc dalej łowić pod prąd trzeba zastosować błystkę o wąskim skrzydełku, np. AGLIA LONG.

Jak łowić na znacznych głębokościach? Metoda "odliczania"...

Żadne głębiny nie są niedostępne dla wędkarza, jeśli wie on, jak skorzystać z posiadanego arsenału błystek.

1. Wybór masy błystki: teoretycznie tylko siła prądu lub opór metalowej paletki wpływa na czas opadania błystki na dno. Jednak błystka jest przywiązana do żyłki, której średnicę dobrano odpowiednio do warunków łowiska i rozmiaru ryb. Tak więc inne czynniki odgrywają tu również dużą rolę. Są to stosunek pomiędzy masą i rozmiarem przynęty oraz opór zależny od średnicy żyłki. I tak błystka numer 1 przy żyłce o średnicy 0,30 mm będzie potrzebowała dużo czasu, aby osiągnąć pożądaną głębokość. Inaczej niż błystka numer 4 przywiązana do żyłki 0,14 mm, która opadnie dużo szybciej.

2. Oceń jak daleko zarzucać. Nie zawsze konieczne jest zarzucanie bardzo daleko, aby wędkowanie było skuteczne. Jakkolwiek należy pamiętać, że aby sięgnąć głębiej trzeba zarzucić jak najdalej gdyż inaczej błystka będzie poruszała się zbyt pionowym torem i tylko przez krótki czas będzie przebywała w strefie, w której zwykle drapieżniki czyhają na swą zdobycz. Najlepiej jest utrzymywać tor ściągania równoległy do spadku dna, niezależnie od wybranej głębokości.

3. Decyzja kiedy zacząć ściągać przynętę. Generalnie podczas łowienia na płyciznach należy zacząć ściągać zaraz po wpadnięciu błystki do wody. W głębszych wodach dobrze jest zastosować metodę "odliczania", aby się upewnić, że łowimy głębiej przy każdym zarzuceniu. Trzeba teraz wolno odliczać (z regularnymi sekundowymi przerwami) i zacząć ściągać od 4 przy pierwszym zarzuceniu, od 8 przy następnym itd. Jeśli podczas prowadzenia przynęty czujemy, że błystka zaczepia się o podwodną roślinność lub denne przeszkody, wystarczy unieść szczytówkę i ewentualnie przyspieszyć tempo prowadzenia błystki. Dotyczy to wszystkich wód. Jeśli dno jest czyste można pozwolić, aby błystka lekko w nie uderzyła, następnie szybko ją poderwać, poprowadzić kilka metrów i znów opuścić tak, aby błystka cały czas wirowała w pobliżu dna. Przy znacznych głębokościach jest to jedyny skuteczny sposób prowadzenia błystki. Ten sam system można wykorzystać do połowów na rzece, gdzie nie jest co prawda tak głęboko, ale gdzie prądy spowalniają opadanie błystki.